Stillhet....
Stillhet er ein herlig ting. Det å sleppe unna tjas og mas og kunne slappe skikkelig av er utrulig herlig, men det virkar som denne rolige sona absolutt må ødeleggast av alt slags støy som berre må eksistere rundt oss.
Tenk deg å komme heim etter ein utrulig slitsom dag for så å slenge seg på sofaen. Man er klar for å sovne stille inn, og få roa kroppen ned. Man har akkurat fått sovna og så..... Dunk dunk dunk!!! Naboen har einmanns pølsefest i naborommet!!!! Woho no vart det jammen liv! Man ruller seg så rundt som eit skadeskutt dyr som kun vil at smerten skal forsvinne, og plasserer puta godt rundt ørene. Musikken blir dempa, men forsvinner aldri... Arg.
Etter ei stund dauer musikken av og man klarer endelig å få sove. rrrRRRRRrrring!!!!!!!!! telefonen ringer! Teite Tommy ringer. "Hei, har eg komt til Jørn Jørnsen?". Man merker lysten til å slenge drittord tilbake, men nei man ender alltid opp med å forklare at denne fyren for 9 gang har ringt feil. Rart med det at folk ikkje greier å lagre nummer.
Telefonen blir no slengt på lydløst og man får det for seg at endelig kan man sove. Så soooovneerrr maaaan... Ding Dong!" Man hopper opp av senga gjesper forsiktig og spurter bort til døra.
"Hei, vi er fra foreningen klovner i nød. I det siste har vi innsett at sirkus her i landet ikkje lengre vil sponse klovnane med klovnesko. Derfor banker vi på alle dører her til lands for å sjekke om nordmenn har ubrukte sko i størrelse langbein som vi kan få. Har du eit par sko som du kan donere vekk?"
Ekstremt irriterande når folk som dette dinger på døra for å be om sko...
Man ender då opp med ei eller anna bortforklaring om at man allerede har gjett vekk skoa til foreninga hobbitter utan klær. Man smeller så att døra og legger seg.
Man sovner igjen og "prRRrrrRRRrr!!!!!prrrrrrRRRRRRRRRRRR!", så våkner ein av eit helsikes leven utanfor huset. Oj det er jo gamle herr greger som har funne ut at han skal sage ned den 65 år gamle eika si. Ein innser så at her må det sterkere saker til verks. Man putter ørepropper i ørene, plasserer på eit par med dobbeltisolerte øreklokker, trer dyna godt over haudet og prøver igjen å sovne.
Ser man dette paret utanfor huset etter jobb så dropper man gjerne middagsluren. I wonder why.
Så skjer det typiske. Det går rett og slett ikkje an å sovne fordi man kun ligger og venter på den neste ulyden som skal dukke opp. Eit smell fra ei bombe, ei irriterande humle som surra eller ein isbil i det fjerne. Så man står opp for så å kaste vekk tid på tv eller anna underholdning som garantert bråker...
Har du noken gang prøvd å stenge ute alt av støy? Tru meg det er ganske vanskelig. Det er alltid eit kjøleskap som durer, fotsteg i det fjerne, naboer som stønner, you name it. Støyen er alltid der! Man blir så vandt til ulyder og bakgrunnsstøy at man rett og slett sliter dersom man ender opp i ei støyfri sone. Det blir liksom eit eller anna som mangler. Kanskje den lille lyden av uvær ikkje er så dum alikevel...
